19 maart 2026

In april 2025 liep een woordenwisseling op de werkvloer bij een werkgever volledig uit de hand. In deze zaak kregen twee collega’s, waarbij één van hen – de werknemer om wie het in deze zaak draait – zijn collega een vuistslag gaf. De werkgever twijfelde niet lang en ontsloeg hem een week later op staande voet wegens geweld en het schenden van veiligheidsregels.

Toch bleek het verhaal een stuk genuanceerder dan dat. De werknemer vertelde dat hij geen kant op kon: zijn collega zou hem hebben uitgescholden, bedreigd en zelfs tegen hem aan hebben gestaan. Een getuige bevestigde dat beeld. Hij zag hoe de collega hem insloot, duwde en bleef provoceren, terwijl de werknemer alleen maar zei dat hij wilde dat het normaal bleef. Volgens deze getuige dreigde de collega zelfs met een kopstoot en werd de werknemer zo ver naar achteren geduwd dat hij met zijn rug tegen de werkkuipen stond. Pas toen de collega opnieuw op hem afstormde, deelde de werknemer die ene klap uit.

De rechter vond de verklaringen van deze getuige overtuigend. Ook speelde mee dat de collega eerder was aangesproken op agressief gedrag, terwijl de werknemer geen problemen in het verleden had. De klap stond dus vast, maar de context maakte het verschil: hij sloeg om zichzelf te verdedigen en niet om een gevecht te beginnen.

Daarmee was het ontslag op staande voet te zwaar en juridisch niet houdbaar. De werknemer wilde niet terugkeren naar de werkgever, omdat hij inmiddels ander werk had gevonden, maar had wel recht op een vergoeding. De rechter kende hem een bedrag van € 11.000 toe, plus rente en kosten. Een duidelijk signaal dat een werkgever óók bij een incident met geweld verplicht is goed te onderzoeken wat er werkelijk is gebeurd. Zelfverdediging is in zo’n situatie geen dringende reden voor het zwaarste ontslagmiddel dat het arbeidsrecht kent.

Hebt u vragen naar aanleiding van deze blog of over een andere arbeidsrechtelijke kwestie? Neem dan gerust contact met ons op via 0183-356752 of via info@karakteradvocaten.nl.